آدم دنبال پول باشد هم بهتر است از این که دنبال یک هدف کلی ذهنی دور از دسترس متوهم دلخوش‌کنک دروغین ریاکارانه‌ی بی‌مسمای موقتی وجدان‌خر‌کن به اسم خدا باشد. کافر نشده‌ام، ملحد نشده‌ام، خدا را هنوز قبول دارم، کسانی را هم دیده‌ام که برای خدا کارهای گنده‌گنده کرده‌اند و مخلص‌شان هم هستم ولی این‌هایی نیست که خیلی از ماها شعارش را می‌دهیم.

مدتی است پس از یک رکود نسبتا طولانی دوباره روزنامه‌خوان شده‌ام. روزنامه‌ای که خیلی از حرف‌هایش را قبول ندارم مرا وادار کرده هم خودش را بخوانم، هم بقیه روزنامه‌ها را؛ آن‌ها هم به تکاپو افتاده‌اند. روزنامه‌ای که هدف دارد و برای رسیدن به هدفش هم زحمت می‌کشد. عده‌ای دیگر هم با کارهای خدایی‌شان و برای رضای خدا و برای اعتلای سنت الاهی و زنده نگه‌داشتن ارزش‌های امام و شهدا با سرعت لاک‌پشت و سلیقه و جذابیت و زیبایی و هنر کار می‌کنند. باید در خدای‌مان تجدید نظر کنیم. خدایی که نظم نیاورد، اراده نیاورد، سلیقه و دقت نظر نیاورد، خدایی که ما را بی‌خیال بر زمین بنشاند، خدایی که رسیدن به‌اش و به دستوراتش لذت‌بخش نباشد و آدم را به تکاپو و تلاش وا ندارد خدای خوبی نیست. آن‌ها که ما می‌گوییم اهداف خوبی ندارند، بهتر کار می‌کنند. اهداف‌شان ارزشمندتر از خدای ماست؟! 

این مطلب در تاریخ جمعه, خرداد ۴م, ۱۳۸۶ در ساعت ۹:۵۸ ب.ظ و درباره موضوعات رسانه منتشر شده است. شما میتوانید هر پاسخی به این مطلب را توسط RSS 2.0 دنبال کنید. شما میتوانید نظر بدهید، یا از سایت خود دنبالک ارسال کنید.