صبر
نویسنده: حامد
این روزها خیلی فشار روحی دارم. از چند سو فشار روانی اذیت میکند. هنوز عادت دارم در غمهای تقویمی هم فشار روانی پیدا کنم اگرچه برای خیلی، این طور غمها مناسبتی و گذرا هستند. ایام فاطمیه از یک طرف، فجایع اخیر سامرا طرف دیگر. امروز هم خبر رحلت آیتالله فاضل لنکرانی به اینها اضافه شد. ولی آنچه که در کنار اینها نمک به زخم شد، دیدن چند متن توی چند وبلاگ بود.
در ایام فاطمیه، در عزای سامرا، در سوگ یک مرجع تقلید، تحمل تهمت و شایعهپراکنی هم لذتی دارد! به من نه، کسی به من چیزی نگفته، ولی وقتی دوستان آدم، برادر دینی آدم به خاطر حسادت و بیتقوایی عدهای مورد هتک حرمت قرار گیرد تحملش سخت است. و البته همیشه هم قرار نیست تحمل کنیم. فعلا داریم تماشا میکنیم ببینیم خر شیطان چگونه میتازد. ولی یک روز صبر ما هم تمام میشود و روند کار عوض خواهد شد. اگرچه قطعا پایان صبر ما مساوی با مقابله به مثل و فحاشی و تهمت و هتک حرمت نیست. مبارزه کردن انسانی، راه و روش خودش را دارد. البته پایان صبر ما نقطه خیلی بدی نیست؛ خدا برای حقالله کوتاه میآید ولی برای حقالناس بخشش در کار نیست. گناه کردن در میان این همه مصیبت لذت دارد؟!
رحلت مرجع بزرگ شیعیان جهان، حضرت آیتالله فاضل لنکرانی (رحمتالله علیه) را به امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف)، رهبر معظم انقلاب، علماء عظام شیعه، شیعیان جهان و مقلدین ایشان تسلیت عرض میکنم.
پیوندهای مرتبط:
آیتالله فاضل لنکرانی به ملکوت اعلی پیوست،
پیام مقام معظم رهبری،
پیام تسلیت مقام معظم رهبری به فرزند آیتالله لنکرانی٬
جزئیات بیشتر در مورد رحلت آیتالله فاضل لنکرانی،
مروری بر زندگی آیتالله فاضل لنکرانی،
تصاویر منتشر نشده از زمان بیماری،
زمان و مکان تشییع جنازه در شهر مقدس قم،
هیئت دولت سه روز عزای عمومی اعلام کرد،
امتحانات حوزه علمیه فردا برگزار نمیشود،
وظیفه مقلدان حضرت آیتالله لنکرانی چیست؟
خرداد ۲۸م, ۱۳۸۶ در ۸:۲۸ ق.ظ
اقا حامدعزیز سلام …من باباجانم …تموم اون چیزایی که من میخواستم بگم شما گفتی .افرین ..افرین …ما فقط محکوم میکنیم فقط….محکوم…میکنیم …
آذر ۲۰م, ۱۳۸۶ در ۱:۲۲ ب.ظ
halam