کارکرد لایههای زیرین متن
نویسنده: حامدهر متن، بسته به ظرافتی که نویسندهی آن به خرج داده است، تاثیر خاصی بر مخاطب دارد. بعضی متنها در عنوان و کلمات قابل خواندن خلاصه میشوند و گاهی آنقدر واضح و روشن مطلب را بیان میکنند و در مورد مسائل موضع میگیرند که مخاطب سریع واکنش نشان میدهد و آن را رد را تایید میکند.
نویسندههایی که کمی حرفهایتر باشند راه بهتری را انتخاب میکنند. لایههای ظاهری متن را به گونهای میچینند که بر ضمیر ناخودآگاه مخاطب تاثیر بگذارد. برای نویسندهی حرفهای گاهی مهم نیست که مخاطبش از این متن، چه میفهمد؛ مهم این است که این متن چه تاثیری بر افکار مخاطب میگذارد؛ اگرچه خودش متوجه این تاثیر نباشد. لایههای زیرین متن، اینجا معنا پیدا میکنند. گاهی اینجاست که سردبیر یک نشریه، روزنامه یا هر رسانهی دیگر، یک مصاحبه را فقط به خاطر یک پاراگراف چاپ میکند؛ اگرچه آن پاراگراف هیچ ربطی به عنوان و موضوع کلی متن نداشته باشد. متن زیر بخشی از یک مصاحبه با آقای مصطفی مستور است که در مورد بررسی آثار مصطفی مستور منتشر شده است:
«استقبال از كتابهاي من به هر چيز ربط داشته باشد، به ادبيات ربطي ندارد، چون خوانندگان من بيش از آنكه نگران خواندن يك اثر ادبي خوب نوشته شده باشد، نگران غمها و رنجهاي خودشان هستند و چون اينها را در داستانهاي من پيدا ميكنند سراغشان مي روند. كتابهاي من نشان ميدهد كه اين نسل تا چه اندازه از زندگي رنج ميكشد و بدتر از آن مايل است تا اين رنجها را بخواند و بدينگونه اندوه خود را تشديد كند. اين موضوع مطلقا براي كساني كه خودشان را متولي اين نسل ميدانند، خبر خوبي نيست.»
به نظر من منتشر کننده این متن، دنبال گفتن این حرف از زبان مصطفی مستور بوده است. مصطفی مستوری که در میان مخاطبین مذهبی هم جایگاه خوبی پیدا کرده است و خیلی از افراد مذهبی (و غیر چپگرا) هم آثار او را میخوانند و دنبال میکنند.
