پشت دریا شهری است… قایقی باید ساخت!
نویسنده: حامدادبیات مخالفت، معمولا سادهتر از ادبیات دفاع است. در مخالفت کردن، راحتتر میشود موفق بود. برای یک روزنامه خیلی راحت است که هر روز بگردد و این طرف و آن طرف یک جامعه، نقاط ضعف را پیدا کند و آن را پیراهن عثمان کند و مردم هم بخوانند و بگویند: «عجب مملکت فلانی شده!»؛ بالاخره در هر گوشهای نقصان و ضعفی پیدا میشود که بشود از آن استفاده ابزاری کرد.
ولی آن روزنامهای که موافق حاکمیت موجود است، باید صبح تا شب جواب اشکالات ریزهمیزهای را بدهد که مخالفینش مثل توپ در زمینش انداختهاند، تا جایی که دیگر وقتی برای تبیین اصول و برنامهها نمیماند. تاسف دارد که فضای روزنامهنگاری کشور به طرفی است که یک روزنامه برای تغییر وضعیت موجود، به هر کاری دست میزند؛ تمام بدیها را میگوید، تمام خوبیها را سانسور میکند و حتی در صفحهبندی و انتخاب رنگ صفحات و عکسهایش هم از تزریق ناامیدی و اعتراض دست فروگذار نمیکند.
در هر صورت، هم آنها که با سرپوش گذاشتن بر بدیها و نقصانها، قصد توجیه و حفظ وضعیت موجود را دارند، به مردم و مملکت خیانت کردهاند و هم آنها که با با کتمان خوبیها و بزرگنمایی بدیها تصمیم بر عوض کردن شرایط دارند. یادش بخیر… همیشه اول همه کلاسهای روزنامهنگاری میگفتند، وظیفهی اصلی رسانه، اطلاعرسانی صحیح و صادقانه است. در بین شبکههای تلوزیونی، ماهوارهای، سایتهای اینترنتی، روزنامهها و مجلات… چند تا رسانه به معنای رسانه میشناسید؟ گشتم نبود… نگرد نیست.
پشت دریا شهری است… قایقی باید ساخت!
تیر ۱۷م, ۱۳۸۶ در ۱۱:۵۷ ق.ظ
هو المعین
تا حدودی نظراتتون رو قبول دارم… اما این جمله ی تکراری کلاس های ما، وظیفهی اصلی رسانه، اطلاعرسانی صحیح و صادقانه است، زیادی آرمانی و شعاریه! بعید می دونم در عمل هیچ جای دنیا بشه پیاده ش کرد.
صحیح و صادقانه؟!! هر چی باشه هر نویسنده و تولیدگر رسانه ای از دید خودش ماجرا رو می بینه و همون طور بیان می کنه و اونوقت تکلیف این صحت و صداقت رو کی باید روشن کنه؟! هر کس همونطور که زاویه دیدش میذاره می بینه و همون رو صحیح می دونه… البته مطبوعات زرد رو که با جنجال و دروغ فقط می خوان بفروشن بذارین کنار…
هیچ روایت رسانه ای بدون راوی نیست و هیچ راوی بدون نگرش خاص خودش…
موفق باشید!
حامد:
این حرف کاملا صحیح است که هر کس از زاویه دید خودش به مسائل نگاه میکند. تا اینجا همه چیز مورد قبول است. ولی حذف و اضافه کردن یا سانسور خبری باید در چارچوب همین نگاه باشد. مثلا اگر کسی جواب حرف خودش را سانسور کند و نگذارد مخاطب، جواب حرفش را بشنود… به نظرم صادقانه نباشد. اصل حرف به این برمیگردد که اگر کسی حرف خودش را موجه میداند باید با گسترش اطلاعات مخالف نباشد چون اگر حرفش حق است و دلیل کافی برای آن وجود دارد، دیگران هم باید بتوانند آن دلائل را درک کنند و به همان نتایج برسند.
جاری باشید…
تیر ۱۷م, ۱۳۸۶ در ۶:۵۹ ب.ظ
هو المعین
کاملا موافقم اما تو این عصر اطلاعات و ارتباطات عملا نمی شه چنین سانسوری وجود داشته باشه مگر اینکه طرف خیلی صاحب قدرت باشه… خیییییییییییلی!