به قول طلبهها: نقض غرض میشود
نویسنده: حامدبنده خدا قصدی هم نداردها، فقط دارد احساساتش را بیان میکند. حرف اشتباهی نزده استها ولی جوری بیانش میکند که آتو دست دشمنش میدهد. از اول کار رسپنا، بنای دشمنی با کلیشه و کلیشهنویسان را در دستور کار داشتهام ولی خدا میداند کی توفیق حاصل میشود و از برکات این آفت خانمانسوز راحت میشویم!
توی یادداشت یکی مانده به این یادداشت در مورد آقای خامنهای نوشتهام، دوستان هم میدانند که چهقدر دوستشان دارم. ولی وقتی کسی از تعابیر کلیشهای برای ابراز علاقه به ایشان استفاده میکند اعصابم به هم میریزد؛ چون به قول طلبهها نقض غرض میشود؛ بنده خدا قصد تعریف و معرفی دارد ولی منجر به مسخره شدن متنش میشود. شما را به خدا خودتان بخوانید:
«روشن شد که اين آقاي به تمام معنا آقا چه قدرت و سرمايهي معنوي و علمي عظيمي براي ايران که نه، تشيع که نه، بلکه جهان اسلام هستند.»
یا مثلا:
«مردم ایران با سربلندی در امتحانات بزرگ و تاریخی و الهی از خود این لیاقت را نشان دادند که رهبری چون خامنهای بزرگ را در بر بگیرند و با اطاعت از او صفحات پایانی تاریخ بشریت را از آن خود کنند.»
نویسندهی این متن، از دوستان من است و خیلی هم دوستش دارم ولی حس میکنم که استفاده نابجا از تعابیر صحیح، و کمکاری در انتخاب عبارتهای بیطرف دور از کلیشه، منجر به این شده است که این متن فقط برای طرفداران… هم فکر نکنم جذاب باشد؛ مخالف آقای خامنهای، همان اول که این متن را میبیند صفحه را میبندد: «بازم یکی از این طرفدارهای دو آتیشه!». در نتیجه، این متن به جای این که قوت علمی و آگاهی این مرد بزرگ را به مخاطب بفهماند، قدمی در تضعیف ایشان برخواهد داشت.
تیر ۲۸م, ۱۳۸۶ در ۱۲:۳۳ ق.ظ
يا من خنگ شدم يا گنگ !!!!!حرف كليشه چيه ؟؟!!متن خامنه اي رو هم ديشب خوندم ولي دوزاريه نيوفتاد الان..يه دور ديگه مي خوانيم!!!!!!!
تیر ۲۸م, ۱۳۸۶ در ۱۲:۳۶ ق.ظ
یا سلام!
موافقم!
همین!
ضمنا تو این ایام برا ما هم دعا کنین!
ساری باشین!
تیر ۳۱م, ۱۳۸۶ در ۷:۰۵ ب.ظ
آره اصل حرفت درسته البته در مودر غالب، ولي محتوا چي ؟ اگه بزرگيه بزرگ ي رو بخواي بگي چيكار ميكني؟ اگه منشا زيباييش الهي باشه اونوقت چيكار ميكني؟ نميخوام قياس كنم كه “فض الله فاي” چرا كه”لايقاس بنا احد” بلكه فقط قصدم تقريب به ذهنه : چرا توي يه دوراني اونايي رو كه براي ائمه (جوونيمون به فداشون) شأني بالاتر از بشر عادي قائل بودن غالي ميخوندن؟ آيا اگه جو خرابه بايد منشأ اون زيبايي رو فراموش كرد يابايد با ادبيات حاكم حرف درستو بزني؟