تازه می‌خواستم بروم اول دبستان که خانه‌مان را عوض کردیم. رفتیم به خیابانی در اصفهان که همیشه بابا را یاد بهشت می‌اندازد. خانه‌ی پدری‌ام در خیابانی است که سقف دارد؛ سقفی از جنس شاخ و برگ، سقفی از درخت. گیرم که آفتاب از سوراخ‌های سقفش رد می‌شود و روی زمین بازی می‌کند. خیابانی که درخت‌های تنومندش هم‌دیگر را بغل کرده‌اند تا اهل محل، در بهشت زندگی کنند. سه سالی می‌شود که از آن بهشت آمده‌ام بیرون…

بهار که می‌شد، صدای جوی آب بهشت دیوانه می‌کرد آدم را. با پدر (باباجان صدایش می‌زنم) در پیاده‌رو قدم می‌زدیم و پدر مدام می‌گفت که نمی‌تواند از این بهشت دل بکند و برود جایی دیگر. تابستانِ بهشت هم زیباست. اصلا خیابان بهشت، همیشه‌ی خدا زیباست. ولی پاییزش، رسپنایش، برگ‌ریزانش چیز دیگری است. درخت‌هایش آن قدر برگ دارند که هر چه رفت‌گرهای زحمت‌کشش برگ‌ها را جمع کنند و گوشه‌ی جوی بی‌آب پاییزی آتش بزنند باز روز از نو، روزی از نو؛ فردا دوباره‌ کنار خیابان و روی پیاده‌رو پر است از برگ‌های زرد و سرخ و نارنجی چنار و نارون. ماشین‌ها که رد می‌شوند آن‌چنان رقص و پای‌کوبی‌ میان برگ‌ها به راه می‌افتد که من بی‌ذوق هم شعرم می‌گیرد. یا باد که می‌آید، درخت‌ها سرهاشان را تکان می‌دهند و برگ‌های آشفته ول می‌شوند پایین و خدا می‌داند که سر از کجا در می‌آورند؛ کسی چه می‌داند؟ شاید پشت‌بام خانه‌ها، یا خیابان‌های مجاور، یا پیاده‌روهای خلوت خیابان بهشت و بعضی شاید زیر چرخ ماشین‌هایی که بی‌خبر از پاییز،‌ از خیابان بهشت رد می‌شوند.

قم پاییز ندارد، یعنی اصلا بهار و تابستان و زمستان هم ندارد. هر وقت کفش آدم گِلی می‌شود متوجه می‌شویم که بهار آمده است و هر وقت از شدت گرما دماغ‌مان خون افتاد می‌فهمیم تابستان است. پاییز را از گرد و خاک ویرانه‌های قم می‌فهمیم و آن هنگام که چشم‌مان از سوز سرما به اشک ریختن افتاد حتما زمستان آمده است. بهشت قم را با چشم نمی‌شود دید. درخت و سبزه و زیبایی‌های این شکلی ندارد. بهشت قم یک شکل دیگر است. با همه‌ی این حرف‌ها پاییز را دوست دارم، رسپنا را… خاطره‌ی برگ‌ریزان خیابان بهشت اصفهان را. دوست دارم کم‌کم لباس‌ گرم پوشیدن را… پیاده راه رفتن‌های سرِ فرصت را… کلاه را… باد را… سوز را… زرد و سرخ و نارنجی برگ‌های چنار را… گنجشک‌های خیس زیر باران را… اصفهان را… بهشت را… رسپنا را… رسپنا را… رسپنا را…

این مطلب در تاریخ جمعه, مهر ۶م, ۱۳۸۶ در ساعت ۱۱:۴۲ ب.ظ و درباره موضوعات یادداشت روزانه منتشر شده است. شما میتوانید هر پاسخی به این مطلب را توسط RSS 2.0 دنبال کنید. شما میتوانید نظر بدهید، یا از سایت خود دنبالک ارسال کنید.