دیروز

ما زندگی را

به بازی گرفتیم

امروز، او

ما را…

فردا؟

 

 

 

 

 

قیصر امین‌پور از اولین شاعر‌هایی بود که اسمش به گوش‌مان خورد؛ در کتاب فارسی دبستان. شاعری بود ملموس و مفهوم، حتی برای من نوجوان آن زمان. و دیشب رفت… وقتی پیامک استاد حسینی (ژرفا) آمد: «غیر از خبر مرگ عزیزان چمن چیست/ پیغامی اگر باد سحر داشته باشد…».

نمی‌دانم چرا تا امروز نمی‌دانستم که شعر معروف نیلوفرانه را که افتخاری خوانده است و از شنیدنش همیشه لذت می‌برده‌ام، قیصر امین پور سروده است. بی‌شک از این به بعد هر بار که نیلوفرانه را گوش می‌کنم بیشتر دلم برای شاعرش تنگ می‌شود.

 

یاد و نام قیصر امین پور همیشه زنده خواهد ماند. خدا رحمتش کند.

 

 

پر کشید قیصر هم…

سید ابوالقاسم حسینی (ژرفا)

 

مهیب بود خبر: پر کشید قیصر هم

شکست از غم او قامت صنوبر هم

 

از آن همه نشکستم چنین که سخت این بار

رسیده بود خبرهای تلخ دیگر هم

 

به تابناکی یک قطره اشک او نرسد

هزار آینه در آینه برابر هم

 

ز یاد ناب شهیدان غزل غزل نوشید

ز نوش باده‌ی او بی‌قرار ساغر هم

 

زبان دل که به دستور عشق گفت و نوشت

چه عاشقانه سروده‌ست بیت آخر هم

 

کجا ز خاطر اروند می‌رود یادش…

و نامش از قلم نخل‌های بی‌سر هم؟

 

چنان وجود لطیفش ز درد صیقل دید

که روح‌های مجرد ندید و گوهر هم

 

به سوی سید و سلمان سحر گشود آغوش

مبارک است سفر! رفت این برادر هم.

 

 منبع:‌ نشریه الکترونیک فیروزه

 

این مطلب در تاریخ سه شنبه, آبان ۸م, ۱۳۸۶ در ساعت ۲:۲۴ ب.ظ و درباره موضوعات ادبیات, شعر, فرهنگ, هنر منتشر شده است. شما میتوانید هر پاسخی به این مطلب را توسط RSS 2.0 دنبال کنید. شما میتوانید نظر بدهید، یا از سایت خود دنبالک ارسال کنید.